ไม่มีฟองฟู่และสิ่งมีชีวิตในนั้นแล้ว
posted on 06 Aug 2009 20:33 by barbie2kimjiแล้วหย่อนถุงใบนั้นอย่างเบามือลงก้นถัง
มัดปากถุงดำด้วยยางรัดผมสีชมพูสด
โรยด้วยดอกไม้เล็ก ๆ กว่าร้อยดอก
เปิดลิ้นชักหยิบดอกไม้ประดิษฐ์หลากสี
คราบน้ำตายังปรากฏบนใบหน้า
หลังจากพูดคุยกันร่วม 6 นาที
วางกระชอนที่เพิ่งใช้เป็นครั้งแรกลงบนปากอ่างแก้ว
เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ตัดสินใจหยิบกระชอนใหม่เอี่ยมมาใช้
นั่งมองความว่างเปล่าอย่างไม่อยากเข้าใจ
ไม่มีฟองฟู่และสิ่งมีชีวิตในนั้นแล้ว
อาหารลอยไปมาเยอะว่าปกติ
จะแวะไปทักทายตามประสาคนคุ้นเคย
เปลี่ยนเสื้อผ้าและคว้าขนมมากิน
จะเล่าถึงความห่างเหินระหว่างเราให้ทุกคนฟังวันนี้ล่ะ
1261 17:39 ออกจากที่ทำงาน
แก้ไข ๆๆๆๆ ข้อความในรายงานผลการประชุม
ซดต้มยำทะเลอย่างไม่กลัวเผ็ด
อ่าน ฟัง คิด พิมพ์ ๆๆๆๆๆๆๆๆ
ตอบคำถามพี่ที่รู้จักในหัวข้อกินกาแฟทุกวันรึเปล่า
นั่งบนเบาะว่างของรถเมล์ครีมแดงอย่างหวุดหวิด
ปิดประตูห้องด้วยความรู้สึกเดียวกับทุก ๆ วัน
คว้ากระเป๋า+ซองเอกสารมาหนีบไว้กันลืม
ทำใจให้เป็นสมาธิ+สวดมนต์ในบทที่สวดทุกวัน
.
.
.
สำหรับวันนี้ฉันจำได้แค่ล่ะ
เพราะไม่อยากจำได้ว่าฉันเผลอไปปิดสวิตช์แอร์ปั๊มตอนไหน
จนทำให้..ไข่ย้อยกับดากานดาต้องขาดลมหายใจ
เจ้าปลาน้อยตัวกลมสองตัวนั่นต้องจากไปเพราะความงี่เง่าของฉัน
ฉันไม่มีสติจนทำให้เจ้าตัวกลมต้องจากไป
ฉันไม่อยากจำว่าปลาตัวกลมถูกฉันทำให้ขาดอากาศหายใจ
ฉันไม่อยากจำ..
เสียใจด้วยนะคะ
#1 By ซึนเดเระ on 2009-08-06 21:15